کم شنوایی ناگهانی
سندرمکم شنوایی ناگهانی به کاهش یا از دست دادن ناگهانی شنوایی در یک یا هر دو گوش اطلاق می گردد. این عارضه ممکن است بعد و یا همراه با یک صدای زنگ در گوش و یا سرگیجه رخ می دهد. از آنجا که کم شنوایی ناگهانی می تواند توسط یک تومور در گوش داخلی، انسداد جریان خون به گوش داخلی و یا نشت مایع گوش داخلی ایجاد شود، تأکید می گردد که بیمار در عرض 24 تا 48 ساعت اولیه توسط یک پزشک گوش، گلو و بینی معاینه شود.
علل احتمالی
در اغلب موارد، کم شنوایی ناگهانی علت روشنی ندارد، با این وجود علت های احتمالی به این شرح است: تغییرات ناگهانی فشار در گوش در طول سفر با هواپیما و غواصی، فعالیت های فیزیکی شدید و غیرعادی، جراحی قبلی گوش، عفونت تنفسی فوقانی اخیر، داروهایی مانند قرصهای جلوگیری از بارداری و آنتی بیوتیک هایی که برای گوش سمی هستند، سیگار کشیدن، و تروماهای صوتی (قرار گرفتن در معرض سر و صدا با صدای بلند ناگهانی یا طولانی مدت). در اکثر موارد، علت دقیق آن ناشناخته است، با این وجود پاتولوژی اصلی آن را به دلیل مشکلات گردش خون گوش داخلی می دانند. معمولا افرادی که در اوایل دوره بیماری آنها بهبود مشاهده شود شانس بیشتری در بازگشت شنوایی خود خواهند داشت.
ارزیابی
ارزیابی اولیه این بیماران شامل موارد زیر است: تاریخچه گیری و بررسی های گوش، گلو و بینی، آزمایش خون و ارزیابی شنوایی. با توجه به نتایج حاصل از این آزمون ها، آزمایش های بیشتر مانند آزمون پاسخ شنوایی ساقه مغز (ABR) و اسکن MRI از گوش درونی می تواند توصیه شود.
شرح حال گیری از بیمار می تواند علت هایی را مانند عفونت های تنفسی فوقانی، مسافرت هوایی، غواصی، سابقه سیگار کشیدن، مصرف قرص های ضد بارداری و یا داروهای اتوتوکسیک و دیگر اختلالات پزشکی را مشخص کند.
بررسی گوش، گلو و بینی، هر گونه ناهنجاری مانند سرومن بیش از حد در کانال گوش خارجی، عفونت یا مایع در گوش میانی، و یا سوراخ شدن پرده گوش را نشان می دهد.
آزمایش خون برای ارزیابی سطوح بالای تری گلیسیرید و کلسترول، سیفلیس، عفونت، دیابت، نارسایی تیروئید و کلیه، عفونت های گوش داخلی و بیماری های خود ایمنی انجام می شود.
ارزیابی شنوایی
ارزیابی شنوایی میزان، نوع و محل کم شنوایی را تعیین می کند، به عبارت دیگر نشان می دهد که آیا کم شنوایی به علت اختلال در گوش میانی، گوش داخلی و یا عصب شنوایی است. علاوه بر این، آزمون های تکمیلی برای تعیین توانایی تمایز گفتار در سکوت و همچنین در نویز انجام خواهد شد. تست ایمیتانس نیز ممکن است به منظور ارزیابی وضعیت فیزیکی پرده گوش و رفلکس عضلات گوش میانی انجام شود. تست های خاص شنوایی، مانند آزمون پاسخ شنوایی ساقه مغز نیز می تواند پاسخ ساقه مغز را به صوت اندازه گیری کند. MRI و CT-Scan می تواند برخی از علل احتمالی را رد و یا تایید کند.
درمان
درمان کم شنوایی ناگهانی بسته به علت های مشکوک متفاوت است. ممکن است به بیمار داروهایی برای افزایش گردش خون گوش داخلی و کاهش تجمع بیش از حد مایع در گوش میانی یا داخلی تجویز گردد. Carbogen درمانی، که مقدار اکسیژن رسانی به گوش داخلی را افزایش می دهد، گزینه ی دیگر درمانی است. به علاوه در بیمارانی که مشکوک به افزایش فشار مایع گوش داخلی هستند، رژیم های خاص غذایی و دارویی توصیه می شود. برای برخی از بیماران برای تومور گوش داخلی و یا نشت مایع گوش داخلی جراحی مورد نیاز است. عدم استفاده از قرصهای جلوگیری از بارداری، مصرف سیگار، مواد مخدر، الکل، کافئین، محدود کردن فعالیت های شدید فیزیکی، و همچنین کاهش چربی و کلسترول توصیه می گردد.
در بعضی از موارد کم شنوایی های ناگهانی بدون علت مشخص هستند و قابل درمان نمی باشند، در این بیماران برای جلوگیری از تاثیرات مخرب کم شنوایی بر زندگی و ارتباطات گفتاری و اجتماعی، استفاده از وسایل کمک شنوایی از جمله سمعک توصیه می گردد.
برای اطلاع از انواع سمعک لطفا اینجا را کلیک کنید.
برای اطلاع از قیمت و تسهیلات ویژه سمعک لطفا اینجا را کلیک کنید.